Verslag Lighthouse bandfestival 2

Buiten was het erg warm, maar binnen in de zaal van de Muziekgieterij was het zonder meer tropisch!!! Op het podium, vanwege de lampen (en de zenuwen!), nóg een paar graden warmer. Daardoor bleven er helaas nogal wat mensen buiten staan terwijl de bands zich binnen in het zweet speelden. Toch was het gezellig druk. The Tribes waren voor aanvang van de presentatie nog aan de laatste finesses aan het werken in de repetitieruimte. Zij speelden vandaag een extra lange set, omdat er ruimte in het programma vrij kwam doordat Triak helaas verhinderd was.

De opener van dienst was 'One Man Short'.
Deze band was zelden compleet geweest en één van de zangeressen was zelfs moeten afhaken, maar niks had hen er van weerhouden om gewoon op te treden.
Met een vervangende zangeres speelden ze met gemak drie nummers waarvan vooral 'Your Love' van The Outfield bleef hangen.
Hopelijk zien we hen volgend seizoen weer in een vaste samenstelling

'Dimensions' was ten opzichte van de vorige keer qua bezetting wat veranderd: gitariste Nikki was nieuw en zanger Charles. Bij “Hey Soul Sister” van Train speelde bassiste Naomi  ukelele, een primeur bij de Lighthouse bandfestivals! Gitariste Manon nam voor dit nummer de bas over en drummer Jelle speelde zijn eigen arrangement van de drumpartij, waardoor het nummer wat meer rockte dan het origineel. Bij “Nightflies” van Owl City leek de synthesizer het even af te laten weten, terwijl die nu juist bij dit nummer onmisbaar was. Gelukkig werd het vrij snel opgelost en kon Misha zijn keyboards-kunsten alsnog vertonen.

'Da Modderfokkerz' stonden zelfverzekerd op het podium en lieten amper een steek vallen, terwijl de groep pas een maand tevoren zijn vaste samenstelling had gevonden.
Dankzij bassist Thomas en gitarist Stephen hadden ze gewoon kunnen verder werken aan de nummers waar ze mee begonnen waren in het begin van het seizoen, toen nog met andere muzikanten.
Hun pianoversie van 'Heart Shaped Box' van Nirvana was spannend en gedurfd, maar ook 'Rooftops' van Lost Prophets stond als een huis.

'The Grains' speelden voor het eerst met hun nieuwe zangeres Loes die gaandeweg steeds beter ging zingen.
Er werden twee nummers van Kings of Leon gespeeld, maar het werd duidelijk dat ze zich vooral goed voelde in popnummers als 'Bitch' van Meredith Brooks, hoewel ze met afsluiter 'I love Rock & Roll' de zaal ook moeiteloos inpakten.
Er bestaat geen twijfel over het feit dat ze flink gegroeid zijn sinds hun eerste doortocht vorig jaar en dat er talent in de band zit.

 Toen The Tribes het podium betraden bleek helaas al een deel van het publiek naar huis. Jammer, en dom: want zij hebben wat gemist! Met door zangeres Lotte knap gezongen eigen interpretaties van nummers van Muse, Paramore, Alice Cooper, Weezer, The Raconteurs en Velvet Revolver imponeerden the Tribes hun publiek. Virtuoos drum-, gitaar- en baswerk en een goede stage-act deden de rest. Regelmatig speelden gitaristen Jop en Robin een onderlinge pingpong wedstrijd met gitaarlicks. Een meer dan waardige afsluiting van dit bandseizoen!

De bands werden gecoached door Bert Van Ende, Philippe Thijs en Sander Sanders.

Veel dank weer aan de mannen en vrouwen van de Muziekgieterij voor de perfecte technische en facilitaire ondersteuning, het was weer een top-avond!

Foto's: Sander Sanders (kijk voor meer foto's op de pagina's van de bands!)