Verslag Lighthouse bandfestival 1

“Onze jongens” hadden ’s middags het voetbalpotje van de Brazilianen gewonnen, dus de stemming zat er al in al vóórdat de bands met spelen begonnen waren! Van de tropische temperatuur was bij EDD’s binnen minder te merken, dank zij de airco. En er was genoeg te drinken voor iedereen. De band Angry Men was jammer genoeg verhinderd vanavond.

'Priscilla & the Hospigs'
Speelde in het oranje. De opstelling was: Priscilla en Johny als spitsen, Remco links buiten, Rene rechtsbuiten en Jeroen en Tom als verdedigers. Ze brachten het koele cafe direct op temperatuur. "Real gone" was een stevige opening. Dat het ook subtiel kan, bewezen ze met "Son of a preacherman", prachtig gezongen door Priscilla. De afsluiter "Addicted to love" doet het altijd goed, mede dankzij de prachtige choreografie van Johny, Tom en Jeroen. Volgend jaar de finale?

Als tweede speelde 'Whatever'.
Ze hebben het afgelopen seizoen beroep moeten doen op een vervanger op drums die zich uitstekend kwijtte van zijn job want de groep klonk uitermate strak en energiek.
Hun verrassende afsluiter (een rockversie van Lady gaga's 'Pokerface') was de opmerkelijkste song in hun set en opnieuw viel op dat de drie vrouwen een flink potje kunnen samenzingen op het podium.

Voor 'Generatorz' was het een vuurdoop omdat er drie nieuwkomers op het podium stonden.
Bassist Fred, saxofoniste Déé en zangeres Suzanne toonden net als de overige bandleden dat ze goed voorbereid waren en de groep klonk dan ook als een geoliede machine.
Op naar het volgende seizoen!
 
'Tuesday Cult Connection' toonde vorig seizoen al dat ze een sterke zangeres in de gelederen had en deed dat nu opnieuw.
Sinds dat ze een nieuwe drummer in de band hebben (de jonge Luc), zijn ze er flink op vooruit gegaan.
We onthouden vooral 'Beast of Burden' en 'Nothing really hurts like you', maar ook de overige nummers stonden er.
 
'100Vol.%' speelde zijn laatste optreden in deze bezetting want drummer Teun houdt het na dit seizoen voor bekeken.
Nieuwkommer John op toetsen, had er duidelijk zin in en voorzag de nummers van een extra randje orgel of synth's en vooral hun versie van 'Like a hurricane' was er één om te onthouden.

'No Exit' had er zin in! Ook dit keer stelden ze niet teleur. De set was bijzonder swingend. Soepel gingen de dames van sax naar gitaar, van gitaar naar de bas en weer terug. Hoogtepunt was "a night like this" van Caro Emerald, door Jolan minstens zo spetterend gezongen als door Caro zelf. Maar ook "Valerie" en "Ready to go" stonden als een huis. Is het bij andere bands wel eens spannend of er nog een volgend seizoen komt, No exit heeft alle ankers uitgegooid!

'Sixpack' had het zonder hun tweede gitarist moeten stellen afgelopen seizoen en had daarom beroep gedaan op Nathalie van 'No Exit'.
De band had er zichtbaar plezier in en met hun versie van 'Sinds een dag of 2' van Doe Maar kregen ze de zaal moeiteloos mee.
Wat de toekomst voor de band gaat geven, is nog onduidelijk maar dat ze een waardige afsluiter van een leuke presentatie waren, stond buiten kijf.

De bands die deze avond speelden werden gecoached door Bert Van Ende, Dennis Meentz en Hellen Hurkens. Bedankt weer EDD’s café voor de gastvrijheid en Frenk Palm voor het regelen van het geluid!

Foto's: Sander Sanders (kijk voor meer foto's op de pagina's van de bands!)